… zoveel meer te doen dan thuis 😀

Maar dat zal al wel duidelijk geworden zijn aan den tijd die ik in mijn weblog steek zeker 🙄
Anyways… ‘t is ver een maand geleden dus ‘k zal maar bij de belangrijkste puntjes blijven…

Zoveel finnen ken ik hier eigenlijk nog altijd niet, de meeste zijn erasmus studenten of “buitenlanders” die hier werken. Derzitten grieken bij, italianen, een Oekraïense, paar amerikanen maar vooral spanjaarden, duitsers, fransen en natuurlijk kan ook erasmus niet zonder de hollanders… De meeste leren kennen via een clubje dat weekelijks dinsdagavond samenkomt in Bakers.. vooral buitenlanders en ‘internationally-minded fins’. ‘t success ervan ligt wel vooral aan de champagne voor 1€ per glas.. naar finse normen is dat dus zo goed als gratis. Erna met de harde kern nog om ne pizza en dan terug naar huis zwalpen… 🙂

Woensdagavond voetbal… maar dat is niet bepaald voor mij weggelegd, dus da durf ik nogal ne keer brossen. Den eerste keer da ‘k eraan mee deed – den eerste keer in 3 jaar waarschijnlijk – was ik gebroken voor de volgende 3 dagen. Na de voetbal is er soms ne wel een soort ‘bierfest’ bij nen duitser een paar verdiepen boven mij. Is wel ne keer een ontdekking… bieren uit gans europa; een aangename afwisseling voor de finse – da zijn nu niet bepaald hoogvliegers – maar de belgische zijnn toch nog de beste. Zelf den duitser had vooral belgische bieren liggen (oa een deftige voorraad Chimay).

Dan is vrijdag er de meestal nog een soort kookavond – laatste keer was het lasaigne (volledig zelfgemaakt). Ik had er een appeltaart voor gemaakt, maar vermits al die ingredienten hier een beetje anders zijn is het niet helemaal volgens plan gelopen. Ik had namelijk geen zelfrijzende bloem gevonden en had dus maar gewone gebruikt samen met bakpoeder (of toch wat ik dacht wat pakpoeder was)… wel ze rees dus bijna niet, dus he was een dunne en zware taart maar de smaak was gelukkig wel oké. ‘k ben nog altijd niet zeker waarom.. misschien dat de hoeveelheid bakpoeder hier anders is as thuis… zal ‘t nog ne keer proberen met meer en hopen dat den oven niet explodeerd 🙄

De rest van de “werkweek” is niet op voorhand bezet.. maar dat vult zichzelf meestal wel. En zo nu en dan nen avond niets te doen is zo ook wel ne keer leuk. En die clubs waar de finnen zo graag naartoe gaan zijn niet zo direct iets voor mij… om te beginnen al door de muziek die ze daar draaien.. ook nog door de prijzen voor drank. Maar ik heb den indruk dat er veel studenten zijn die er zo over denken.. kotfeestjes zijn hier vréé populair. En al dat ge moet hebben is iemand die gitaar kan spelen voor een beetje sfeer. 🙂

In ‘t weekend probeer ik meestal te gaan zwemmen, maar ik moet toegeven dat dat de laatste keer al belange niet zo goed niet meer ging als anderhalve maand geleden 🙁
Voor de rest is het meestal hetzelfde liedje als tijdens de week… ‘s avonds is er meestal wel ergens iets te doen en overdag vooral lang uitslapen en dan als er nog tijd is effe den toerist gaan uithangen in ‘t stad of ne keer in één van de vele gigantische parken gaan rondlopen, want ook hier begint de lente langzamerhand door te dringen 😀

En voor diegene die het nog niet wisten: ik ga midden mei voor een dikke week naar Estland en Polen voor een paar dagen zeilen met studenten uit gans europa en dan nog een paar dagen Krakau.

🙁 🙁 🙁 🙁 🙁 🙁

Gisterenavond terug op mijn kot gekomen en ‘t netwerk lag offline. Nu ja we krijgen gratis internet zonder datalimieten dus ik ga niet klagen… Maar toch, een paar uur later had Idan al lang terug i-net en ik geraakten er deze morgen nog altijd niet op… Geen mails van ongerustte familie dus, maar ja er zijn ergere dingen dan dat 😛
Dat zal dus vanavond weer een uur aan den telefoon hangen worden met een of andere helpdesk waardat er natuurlijk weer niemand engels spreekt. Ik heb ze daar al ne keer moeten bellen omdat ze mijne permanente login voor hun netwerk nog altijd niet hadden doorgestuurd… dat heeft mij toen ne ganse namiddag gekost om dat in orde te krijgen en het enige positieve dat ik erover kwijt dan is dat ‘t tenminste een gratis telefoonnummer is.

Moet ook nog ne keer op zoek gaan naar een ESN kaart want niemand heeft mij hier totnogtoe kunnen zeggen waardat ik da vind en de korting die ge er donderdagavond op den drank mee kunt krijgen maakt toch wel ewa verschil. Ipv meer dan 3 euro 1 euro voor drank… tot 11 uur welteverstaan, maar dat is hier overal zo. Het start hier vroeg en eindigt – naar belgische normen althans – meestal ook vroeg.

Update 21-03 18:45 – Ok vréé raar zenne… mijne zogenaamde permanente login werkt ni, maar den tijdelijke login die ze mij oorspronkelijk gegeven hadden om de eerste 2 weken door te komen en die daarna zou vervallen werkt wel nog… dat is hier nog erger dan het KAHONET wireless… 😕

Update 22-03 13:00 – Ik geef het op… deze morgen zat ik opnieuw zonder internet en nu werken beide logins niet meer. Ik krijg een IP, maar dat is ook alles. Zelfs de gasten van de support wisten er geen raad mee en zullen mij dan maar terug bellen als het gefixt is… wie weet hoelang dat ik daar niet op zal mogen wachten 🙁

Ik dacht al dat ik het niet meer zou moeten meemaken… maar het was te schoon om waar te zijn. Dees weekend een finse winterprik te verduren gekregen!

Het begon de zaterdag met gewoon veel regen en daarna smeltende sneeuw en wat later echte sneew.Vermits dat dat niet bepaald het weer is om naar Helsinki zelf af te zakken heeft Idan dan maar een paar gasten uitgenodigd en ee paar turkse zoetigheden klaar gemaakt samen met 2 andere turken wiens naam ik niet durf proberen te spellen…
Rond een uur of 7 kwamen de meeste toe en een mexicaanse had haar gitaar mee. Er waren er wel maar 3 die deftig met een gitaar overweg konde maar dat gaf toch een mooie mix van Mexicaanse, Turkse en Franse muziek. Ik denk dat we met nen man of 10 – vooral turken en duitsers – een paar uur hebben zitten socializen. Ik kende er nog geen ene van: allemaal gasten van deTechnische Universiteit Helsinki.
(Fotos volge als ik 1 van die gaste met ne camera te pakken krijg…)

Zondag begon stralend, dus met maar te voet naar ‘t sports center op zo ‘n 35 minuten wandelen gegaan om al de extra kilos turkse zoetigheden er weer af te zwemmen.
Maar in ‘t vervolg moet ik toch wel ne keer ‘t weerbericht gaan lezen… toen ik zo ‘n 3 uur en 6700 meter later terug wou was er ne ware sneeuwstorm aan de gang. Toendat ik er toekwam was bijna alles weggesmolten, maar toen da ‘k terug buitenkwam was het precies weer putje winter. Het was nog wel 0°C warm, maar met een licht briesje gaf dat toh wel een gevoelstemperatuur van al rap -10°C en minder… Op zo een moment wilt een mens toch ook wel effe in Spanje zitten… maar dat gaat ook rap over!

Zondagavond is hier nooit echt veel te doen omdat het openbaar vervoer dan stopt tot maandag morgen dus heb ik maar den tijd genomen om een deftige maaltijd van bij ons te maken. Op goed gevoel spinaziepurree ineen geflanst en ik ben dan wel genen chef kok, maar ‘t is beter dan het meeste fins eten. Chirac had zeker niet helemaal ongelijk toen hij de finse keuken de slechtste van Europa noemde -hangt er natuurlijk vanaf hoeveel dat ge ervoor wilt betalen. Voor mij geen probleem, nu denken mijn kotgenoten da ‘k ne chef kok zijn 😀

Wel ik zit nu al iets meer dan anderhalve week in Helsinki, Finland en heb dan toch maar ne keer besloten iets neer te pennen voor het thuisfront.
Ik zal beginnen bij het begin, voor zover daar nog iets van in blijven hangen tenminste… Ik ben hier aangekomen op vrijdag 2 maart rond 13 uur lokalen tijd en mijn tutor, Iida stond mij al op te wachten want er was werk aan de winkel. Ik was namelijk vergeten mij te registreren bij een of ander organisatie die instaat voor de huisvesting waardoor ik nog niet eens zeker was of ik wel direct een kot ging hebben! Nu ja, eind goed al goed, langs de bank en mits de nodige euros had ik een uur later na het voorleggen van een stortingsbewijs mijn sleutels op zak.
Ik zal proberen later een paar kleine fotos online te zetten – heb geen fototoestel mee, alleen maar de lens van mijne GSM, dus valt nog te bezien – van mijn klein hoekske en eventueel van mijn kotgenoten, ne mexicaan – Kali – en nen turk – Idan – die hier allebei voor een jaar zitten. Beide studeren ook iets ICT-actigs, maar zijn hier niet voor een stage of eindwerk, maar volgen lessen aan een universiteit en niet aan de hogeschool waar ik zit.
Ik ben waarschijnlijk een beetje verwend thuis en t is wel wat wennen om hier in een buitenwijk van Helsinki terecht te komen, maar ondertussen heb ik al wel een paar andere wijken gezien en veel verschil is er eigenlijk niet. Het stadscentrum is zoals dat ik dat van bij ons gewoon ben, maar bijna iedereen woont in de wijken rond Helsinki centrum, bijna altijd in appartementsblokken. In België zit ge meestal in een rijhuis of zo, hier in blokken tot 12 hoog met andere studenten en finnen dooreen. Er zou ergens een gemeenschappelijke sauna moeten zijn, maar die heb ik nog niet opgezocht.
Ik zit op zo ongeveer 13 km van het centrum van helsinki en met de trein, die overdag ongeveer om de 10 minuten rijdt zijt ge er in een dik kwartiertje. Het openbaar vervoer (trein en metro althans) rijdt hier, op zondag na, dag en nacht en dat is maar goed ook want bijna alles is te doen in het centrum. Bussen zijn er ‘s nachts ook nog wel een paar, maar als ge op de bus aangewezen zijt doet ge er al rap 3 keer langer over om thuis te geraken. Ze rijden dan wel ‘s nachts maar gratis is het zeker niet zulle… maar ja, niks is hier gratis… dat heb ik nu al wel door!

Daarna met mijne “gids” nog even door Helsinki zelf gaan wandelen en nog een reeds papperassen in orde gebracht. Dat is iets dat ze hier precies wel heel belangrijk vinden: ik moest eerst naar een soort administratief centrum om één of ander bewijs van verblijf te gaan ophalen, dan naar HAMOK, een organisatie die de belangen van de studenten verdedigt, en dan weer naar het administratief centrum om dan uiteindelijk in het Central Railway Station om mijn abonnnement te kunnen gaan.
Nog iets dat ze hier zo leuk vinden: sleutels! Ondertussen heb ik er al 6, en dat is alleen maar om binnen te geraken op mijn appartement en de school.

Tot zover dag 1.

Op dag 2 heb ik meegedaan aan een soort zoek- en opdrachtentocht door Helsinki met andere erasmus studenten. Mijn groepje was niet bepaald ervaren, op de een of andere manier waren de organisatoren erin geslaagd om alle laatst gearriveerde studenten samen te steken… dat moet gewoon kwaad opzet geweest zijn 😛
Ik zat samen met 1 spaanse, nen duitser en 2 man uit estland. Diversiteit allom dus, maar niemand die ook maar iets van Helsinki afwist… gelukkig was er wel enen bij die uitblonk in het kaartlezen 🙄 Leutig was het allessinds en ik kreeg meteen een rondleiding zonder constant verloren te moeten lopen!

De winnaars zouden ‘s avonds in een club bekendgemaakt worden die voor de gelegenheid tijdelijk werd afgehuurd, maar er was nog genoeg tijd over om eerst inkopen te doen en effe terug naar mijn kot te sporen.
Den tweede avond in Helsinki was er nen memorabel, eerst en vooral omdat doordat de club tot een uur of 12 privé was pintjes maar ongeveer anderhalven euro kosten – nog altijd zonde van het geld zenne… da bier was niet bepaald nen hoogvlieger. Eens dat de club open ging voor het “publiek” werd de prijs voor alle drank opgetrokken tot ongeveer 5 euro… kraantjes water werd inneens een pak populairder!
En raar maar waar: ik heb hier een héél interessante discussie gehad met 2 andere belgen en dan nog over belgische politiek… en dat dan nog in het engels! De reden daarvoor is wel nogal simpel: ikzelf en Bram – die een paar labos naast mij aan een Asterix systeem werkt – zagen het niet meer zitten om in het frans te klappen dan Stephanie – die Internationaal recht studeert aan de Universiteit Helsinki – het zag zitten om in het vlaams te klappen… alledrie dus maar in ‘t engels begonnen en dat was dan ook direct de aanleiding van onze discussie. Kan mij niet herinneren dat ik ooit zo met een waalse – wel ja, brusselse – heb kunnen babbellen… ze had vroeger in antwerpen gewoont en hoewel ze het niet wou proberen sprak ze zeker 10 keer beter nederlands dan ik frans.
En wij 3 waren bijlange niet de enige nederlanstalige… wat had ge gedacht: hollanders! Met hoeveel ze zijn weet ik nog niet, maar toch zeker een stuk en 6. Ik denk dat het nederlands daarmee in de club op na het engels en het spaans effe op de 3de plaats stond… fins niet meegerekend natuurlijk. Toch is het met sommige gemakkelijker om gewoon engels te spreken dan te proberen u verstaanbaar te maken in het nederlands.
Ik zal het daarbij voorlopig maar laten voor dag 2, voor de rest is er niet veel meer over te zeggen… een fuif is hier praktisch hetzelfde als bij ons, op de prijs en den DJ na dan – dienen DJ had trouwens niet eens door dat 90% van de gasten in de club geen woord fins spraken…

Dan de rest van de anderhalve week dat ik hier al zit…
Zoveel speciaals is er eigenlijk nog niet gebeurd. Een paar keer door Helsinki en de buitenwijken gaan rondlopen, ook ne keer een kijkje gaan nemen aan de kust, dat ligt vlakbij het centrum van de stad en zeilen moet hier tijdens de zomer wel leuk zijn met al die eilandjes. Nu kunt ge er gewoon naar wandelen, als ge zin hebt in een stevige wandeling tenminste…

Voor de rest veel werk met het doornemen van de documentatie in verband met mijn stagewerk. Dat is trouwens voor een deel gebaseerd op het werk van een paar andere vlamingen van de Katholieke Hogeschool Mechelen en andere thesis (in het nederlands zelf) van ne gast die nergens zijn school heeft vermeld, ma da kan op het voorblad staan dat ik ondertussen al kwijt ben… 🙄

Toch nog iets dat de JM misschien kan interesseren: ik ben al 2 keer gaan trainen! Wel tussen het gewoon volk in, dus al te veel moet ge u er niet van voorstellen, en vermits het dichtsbijzijnde zwembad al rap 45 minuten van hier is is dat ne halve dag dat ge daarvoor moet reserveren… van mijn topvorm – voor zover dat ik die de laatste 2,5 jaar al niet kwijt gespeeld was natuurlijk – zal er na deze 4 maanden wel niet veel meer overblijven 🙂

Groetjes vanuit een nog relatief warm Finland!