Home // Page 3

Groot verlies…

Was het zaterdag al mijnen geluksdag niet, dan was het dat vandaag zeker niet.. vandaag is een dag van rouw om het verlies van een zeer dierbaar iets..

Maar laat mij beginnen met het goede nieuws: ik heb tenminste een opticien gevonden die bereid was mijn zonnebril te repareren.. aaneenplakken is natuurlijk geen permanente oplossing, maar ik kan hem voorlopig weer dragen..
Een tweede lichtpuntje vandaag was mijn eerste ijsje van het jaar! ‘t is pas nu dat het hier snikheet is dat ge kraampkes ziet.. heb mijn dus een hoorntje met 3 bollen gevraagd.. en ammaai.. qua hoeveelheid kunnen ze daar bij ons nog wat van leren. Ik ben ne snelle eter, maar ik was er een kwartier mee zoet 😀

En dan nu het trieste nieuws…
Ik zal beginnen met een gouden tip: ga nooit naar de kapper in het buitenland! 🙁 Ge kunt het al wel raden zeker.. mijn geliefde haardos is door een lokale kapper omgevormd van een levendige wildernis tot een triest graspleintje.. Dat krijgt ga als diegene die uw haar gaat bewerken amper engels verstaat, en al bijna helemaal niet spreekt.. Dan vraagt ge “een beetje korter aub..” en verstaat die mens waarschijnlijk iets à la “kort knippen!”. Een tondeuse kwam er nog niet aan te pas, maar dat is blijkbaar niet nodig om er meer dan den helft af te doen..

Mijn vrienden zeggen dat het goed of zelfs beter is, maar ‘t zal nog wel een paar maand duren voordat ‘k er zelf terug naar wil zien! Vanaf heden zijn alle foto’s van mijzelf – tenminste deze waarop ik geen bivakmuts op heb – uit den boze. Camera’s zullen te vuur en te zwaard bestreden worden.. tenminste voor een half jaartje of zo, totdat mijn verminkte haardos ietwat hersteld is.

Naast de weegschaal heeft de spiegel vandaag dus ook een serieuze stap voorwaarts gemaakt in mijn lijst met meest gehate voorwerpen… misschien morgen maar eens gaan – god helpe me – gaan lopen.. ‘t zwembad is dicht, ge moet toch iets doen!

Today is a sad day! 🙁

BBQ time!

Nu dat er geen werk meer te doen is heb ik tenminste wat tijd voor een sociaal level, voor zover dat er nog mensen over zijn op minerva tenminste 🙂

2 BBQs op 3 dagen is het gevolg.. just genoeg tijd ertussen dus om inkopen te gaan doen voor de volgende.. en ‘t weer helpt ook goed mee! Donderdag was het nog niet zo speciaal maar sinds het weekend is het hier overdag warmer dan 25°C.. en branden dat kan de zon hier blijkbaar ook!
Den eerste was hier op Minerva donderdagavond en den tweede – ter gelegenheid van weer een reeks mensen die naar huis vertrekt – begon zaterdag namiddag in Ronneby Brunnsparken. ‘k zal er nog wel een paar foto’s van online zetten. Ben ook in Ronneby blijven slapen.. niet echt een goed idee om te gaan rijden als ge wat gedronken hebt hier. Ze hebben hier trouwens zero-tolerantie!

De zaterdag moest natuurlijk mijnen zonnebril met aangepaste glazen het begeven: ‘t oor brak er weer eens van af. Niet echt leuk vermits dat dat den enige zonnebril is waarmee ik kan rijden. Morgen zal ik maar eens gaan zin of ik nen brillenwinkel kan vinden waar ze zo vriendelijk zijn om te proberen dat eens te lijmen.. desnoods koop ik zo een van die grote hippy brillen die terug in zijn om voor mijnen gewone te zette.. of dat een zicht zal zijn is wel nog maar de vraag..

Trouwens vandaag bijna een uur met het thuisfront getelefoneert.. en dat voor ongeveer 2 euro.. van skype naar een vaste telefoon in een ander land is nog een vrij handig ding!
Blijkbaar waren ze erin geslaagd de printer kapot te krijgen en dan had den helpdesk gezegd dat ze hem maar moesten resetten.. alle instellingen weg dus. En het is nen netwerk printer.. die IP info en al ook.. en natuurlijk moest bibi het maar weer eens oplossen. Nog een geluk dat ik TeamViewer op de PCs van mijn ouders & zus had gezet voor da ‘k vertrok. Vanaf zweden even hun PC in orde brengen.. 🙂

Fotos zal ik de volgende dagen eens naar kijken 🙄

Bijna gedaan…

Met mijn thesis voorgesteld, de review afgewerkt en mijn IDSS project voorgesteld, afgegeven en examen afgelegd zit mijn erasmus uitwisseling er bijna op. Nu moet er vooral nog wat administratieve rompslomp afgewerkt worden, maar toch… genoeg tijd nu om mijn blog een beetje te onderhouden! 🙂

Ik heb de voorbije maanden zo nu en dan wel iets geschreven, maar nooit de tijd gehad het af te werken of te publiceren.. iets dat ik de komende dagen hoop te kunnen doen. Misschien meer voor mijzelf dan voor al de rest.. gewoon zodat ‘k over een paar jaar nog wat herinneringen kan ophalen.

Ik heb reeds een aantal foto’s online geplaatst en zal binnenkort ook een paar blog posts afwerken en publiceren…

Aiaiaiai… ren voor je leven!

Alarrrmmmm!!! … Moord! Brand!.. Wegwezen!!!

Dees vond ik derjust op mijne facebook:

leeft ge nog daar in dat uitgerekte land vanboven aan de kaart?:)
verrassing: ik kom mee op bezoek!:D

van mijn-o-zo-geliefde-nicht lise…

‘t is te hopen dat ‘t een laten 1 aprilvis is.. anders moet ik maken dat ‘k hier wegkom! 🙄

Middle of Nowhere..

Welcome to the Middle of Nowhere… erghhh… Welkom in Karlskrona 🙂

Veel verschil maak ‘t eigenlijk ni zenne.. vergeleken met Helsinki is ‘t niet veel meer dan een gehucht.. vergelijkbaar met dendermonde zo een beetje.

Een gigantisch plein in ‘t midden van de stad, naar ‘t schijnt het 2de grootste in Europa, na het Rode Plein in Moskau, heel wat overblijfselen van de machtige militaire haven die het ooit was en een groot deel van de stad is erkend als UNESCO werelderfgoed, maar veel te doen is iets gans anders.. Een paar winkelstraten een een winkelcentrum, daar blijft het zowat bij. Een paar cafes en nog minder studentencafes – die overigens allemaal om 0300 dicht moeten. Mooi is het zeker, maar vanuit het perspectief van een pas gearriveerde student die geen woord Zweeds spreekt lijkt het allemaal nogal klein.. 🙂

Voor mijn inkopen is er nen Lidl, Willyis en met de bus kan ik ook nog naar een groot Winkelcentrum à la Wijnegem. ‘k heb ondertussen er alles da k nodig heb gekocht, en zo duur was het nu ook weer niet.. sommige zaken bij de rode kruis winkel gehaald, maar ‘t meeste moest ik toch nieuw aankopen.

Trouwens over bussen gesproken.. ‘t is hier zeker geen Helsinki met dag en nacht openbaar vervoer en ook de frequentie in de avond valt tegen (er is wel een eperkte nachtbus), maar het is nu ook weer geen België. Wat eigenlijk het meest opvallend is is het soort bussen dat hier rijden: ‘t zijn sprekende bussen van Mercedes. Bij haltes wordt door een computer telkens de lijn en bestemming door luidsprekers aangekondigd en dan het raarste: die buigen! Als ze stopt aan een halte daalt de rechterzijde van de bus telkens zodat de instap op hetzelfde niveau komt als de stoep.. daar gaat al da geld dus naartoe, want bepaald goedkoop is het lokaal openbaar vervoer hier ook weer niet. Ik vermoed dat dat redelijk normaal is voor zo een uitgestrekte regio.. De trein en de lange afstand bussen vallen wel goe mee..

Anyways, blijkaar heb ik mijn aankomst weer just getimed.. ik kom toe juist tijdens ne winterprik.. Vorig jaar geen sneeuw; den dag na mijn aankomst lag alles dichtgesneeuwd.. 🙄

En er mag dan wel nen BTH campus vlakbij zijn, meestal moet ik naar Ronneby, daar zit mijn supervisor namelijk (en eigenlijk het ganse departement) en dat is 20m op den trein en met wandelen erbij toch 35-40 minuten onderweg.. ook niet alles als het vriest. 🙂

Op zich valt het hier op Minerva nog wel mee.. het langste dat ge buiten moet zijn is als ge naar ‘t ander gebouw moet en dat is 20s door de sneeuw 🙂

Ik heb trouwens ook wat foto’s van Minerva (‘t complex waar ik woon) en karlskrona in ‘t algemeen:

En ik denk dat dat genoeg is voor ene post.. veel meer is er ook niet te vertellen 😀

Tot ziens België…

Maandagavond viel achter gezien nog goe mee..
Ok, we waren er veel te vroeg en hebben veel te veel sandwidches gemaakt, om nog maar te zwijgen van de overvloed aan snacks, maar uiteindelijk kwam er toch nog volk opdagen..
gelukkig maar, anders hadden we al onze drankbonnekes zelf moeten opdoen! Zelfs nog onverwacht bezoek ook.. werkmens Stieven vereerde ons, arme studenten, met zijn aanwezigheid 🙂 In ‘t vervolg zouden we er waarschijnlijk wel beter aan doen te vermelden dat we broodjes voorzien hadden… bijna iedereen had al gegeten en wij zaten daar met een paar dozijn broodjes!
Anyways, ik weet niet hoe het geeindigt is want ik moest een paar uur later al in Zaventem staan dus ben er dan maar vroegtijdig tussenuit geknepen.

Een snelle douche en een paar slaaplose uurtjes later stond ik dan op zaventem. Iedereen die mij een beetje kent weet wel hoe goed ik met ochtends overweg kan dus ik zal de details maar achterwege laten.. Tot ziens ouders, tot ziens België en door paspoort controle… 
Over de vlucht zelf val ook niet veel te zeggen.. behalve dan dat er niet veel mensen even zot zijn als mijzelf: het vliegtuig zat nog niet voor den helft vol! Nuja zeker genoeg plaats dus, maar da maakt ook al ni veel uit want Brussel-Kopenhagen is just lang genoeg om in slaap te vallen en rap terug wakker te worden voor de landing. Die landing was trouwens nogal onrustwekkend.. als ge nog maar een tiental meter boven de grond zit verwacht ge namelijk ergens land te zien, maar ‘t enige dat er te zien was was zee.. Die luchthaven ligt dus vlak bij de zee en al niet veel hoger ook.. ‘t is te hopen voor die Denen dat de zeespiegel niet al te veel gaat stijgen!
Ik moet we zeggen dat het  een deftige luchthaven is.. veel drukker dan zaventem, maar dan kan naturlijk ook liggen aan het feit dat het nu al wel een veel menselijker uur is. Veel niet Denen ook: Hollanders Duitsers en nu al veel Zweden…véél te véél shops ook.. 

Op de luchthaven kon ik direct de juiste trein pakken tot in Karlskrona.. nen direct! Wel ja… direct.. ge zit er toch nog meer dan 3 uur op en ‘t is ook maar 3 waggonnen lang dus zoveel moet ge er u ook ni van voorstellen. Vanop de luchthaven tot in Malmö zat hij stampvol, maar dan liep hij langzaam leeg en na een uur had ik zo ver ‘t gevoel da ‘k den enige was die er nog op zat… recht richting the middle of nowhere! 
Zo nu en dan als we in de buurt van een grote stad kwamen was er effe wel weer wat meer volk, maar die moesten telkens maar 1 of 2 stations ver.. den enigste die zo zot was om er tot het einde op te zitte was mijzelve dus.. In Kristianstad kreeg ik trouwens ver nen attack want den trein vertrok terug in de richting waardat ie vandaan kwam!.. zorgen voor niets blijkbaar want het was een eindstation à la Antwerpen Centraal weer den trein in de omgekeerde richting uit moet.

Het mocht dan wel lijken alsof die treinrit eeuwen duurde, ge ziet wel iets van het zweedse landschap.. het winterse landschap want het lag er allemaal wit bij en op alle plassen een dikke laag ijs. (Waarom moest ik toch ook weer het koude noorden kiezen..?!?)
Anyways.. die Zweden op het platteland moeten toch erg afgelegen leven.. zonder nen auto geraakt ge zo op ‘t eerste zicht nergens.. zelfs voor effe naar uwen buur te gaan hebt op zijn minst ne fiets nodig! Maar dat heeft natuurlijk ook weer zijne positieve kant: ge woont en leeft echt in de natuur, niet zomaar een klein stukske groen dan ge uwen “hof” kunt noemen, maar bossen en weiden.. Voor de gemmiddelde vlaming die zijn kort gemaaid stukske gazon met tuinkabouter wil misschien een nachtmerrie, maar voor de iets minder bekrompen natuurliefhebbers een ware veraseming.. Hoewel de Zweden er nogal zorgeloos mee om lijken te gaan.. ge ziet welwat achtertuintjes die bij ons direct een bezoekje van de milieupolitie zouden mogen verwachten..

Eenmaal aangekomn in Karlskrona is het muts op, handschoenen aan, alle ritsen toe en uitstappen in een diepvries. De aangegeven temperatuur lijkt nog niet zo erg, maar Karlskrona is een havenstad.. met de bijbehorende “verfrissende” zeewind. De zoute zeelucht die je aan de Belgische kust hebt mis ik hier wel..
Anyways met een kleine via google maps afgedrukte kaart richting het kantoor van Karlskronahem (de lokale gemeenschappelijke huisvestingsmaatschappij) om mijn sleutel op te halen en mijn eerste maand huur te betalen.. en hopen dat alles in orde is voor 3 uur want dan sluiten ze.. 
Uiteindelijk allemaal geen probleem dus op ‘t naar de volgende uitdaging: mijn kot vinden.. Dat was niet bepaald een eenvoudige taak: ik dacht ik zal de bus pakken en aan de chauffeur vragen waar da ‘k moet afstappen, maar daar begon het al wat minder vlot te gaan.. de chauffeur zijn engels was niet bepaald foutloos en ik ben dus uiteindelijk 3 haltes te vroeg afgestapt… dus nog een half uur mijn google maps kaartje volgen en met mijn bagage zitten zeulen tot ik op de campus kwam, maar daat was ‘t nog niet gedaan! 
Het onderste gedeelte bestaat uit universiteitsgebouwen die ondertussen al dicht waren en erboven is het een warboel van bedrijfsgebouwen.. en ergens daartussen ligt een studentenblok! De details zal ik jullie besparen, maar de verlossing kwam pas een half uur later toen ik een Zweedse studente tegen het lijf liep die in de zelfde blok woont en medelijden kreeg met nen half bevroren doler.. 

Den blok lijkt zo op een typisch Zweeds gebouw met langs buiten rood geschilderde houten muren. Zo zijn er 2 rond een binnenplaats met BBQ plaats en een vlaggemast waar een piratenvlag in wappert. Fotos zal ik later nog eens proberen te posten.
Mijn kamer is niet te groot, niet te klein, maar nogal leeg.. ‘k zal allen zelf moeten gaan inkopen: van potten en pannen tot een kopkussen en een douchegordijn.
Ik heb 2 kookplaatjes op mijn kamer en zelfs een klein eigen wasmachine.. in de gemeenschappelijke ruimte staan zetels, nen TV en een deftige keuken met 2 ovens. 

Anyways mijne post is al lang genoeg ik zal proberen om later een wat meer te schrijven over Karlskrona zelf en eventueel ook fotokes posten..

als ik da WP ding deftig aan de praat krijg tenminste.. 🙄

Binnenkort is het weer zover!

Het is bijna zover… ik vertrek over een paar dagen naar Karlskrona, Zweden op een tweede Erasmus uitwisseling.. Goede reden dacht ik om mijn blog eens vanonder het stof te halen. Tegen de tijd dat het afgewerkt genoeg is om deze post te kunnen lezen zit ik waarschijnlijk al wel effe in Zweden, maar ‘t is de gedachte die telt hé… 🙂

Nog maar juist mijn laatste examen achter de rug (terwijl de rest van de klas lekker lui niets moest doen!) en een weekendje Ardennen vooral gekenmerkt door kou, sneeuw en mist en natuurlijk ook de verplichte neven en nichten. Op het Zweeds klimaat zal ik nu al wel een beetje voorbereid zijn, ik hoop juist dat er ginder geen vervelende neven en nichten rondlopen.. 😉

Maandagavond heb ik met Stijn nog een last minute afscheidsfeestje gepland.. ‘t zal interessant worden om te zien hoe dat gaat lopen. We weten maandag pas zeker of het wel in ge Limiet kan doorgaan en ook de uitnodigingen zijn nogal last minute verstuurd. Op de mensen uit mijn klas na denk ik niet dat ik iemand mag verwachten.. ‘t is te hopen dat Stijn meer geluk heeft! Ik zal in elk geval niet te lang mogen blijven plakken: ik moet dinsdag om 4 uur ofzo opstaan.. misschien zelfs vroeger, moet nog eens nakijken. De vlucht vertrek immers om 7 uur en ik moet voor 6 uur ingecheckt zijn..

Erasmus… langs ene kant kijk ik er wel weer naar uit maar langs den andere kant hou ik er toch al wel rekening mee dat het niet even goed kan zijn als mijn 4 maanden in Helsinki. We zullen wel zien wat de toekomst brengt.
Mijn ma is weeral druk bezig met inpakken.. de stapel met gerief dat meemoet stijgt onrustbarend snel! En dan nog te denken dat er geen directe verbinding is met Karlskrona: ik moet eerst een vliegtuig pakken naar Kopenhagen en daar nen trein nemen naar Karlkrona. Er is wel een meevallertje: ik moet geen enkele keer overstappen, dus dat is dan toch al iets. Nu juist hopen dat ik op tijd in Karlskrona toekom om de sleutel van mijn kamer te kunnen gaan afhalen, want dat sluit daar blijkbaar om 3 uur.

Anyways.. we zien wel!
zal proberen om zo nu en dan eens iets te posten..

Afsluiten…

Kwam ik de maandag rond den elven op school toe om aan de finishing touch te beginnen, en vind ik mijne supervisor – Kari – daar da ni op mijn werkplek zeker… hij wou dat ik hem – niet bepaald een linux genie – met de cluster leerde werken. Hij had zijn GSM al vast en ging mij just gaan opbellen of ik niet naar school ging komen!

Nu ja, een relaxte laatste 2 dagen is wat anders, maar ik heb toch nog een paar interessante dingen gedaan. Om te beginnen De cluster geintegreerd met een UPS systeem: automatische shutdown en powerup gecontroleerd door de UPS. En dan heb ik ook nog de kans gekregen mijn eerste linux raid schijf te vervangen door een andere. Dat was wel een deftige uitdaging, alleen al omdat de nieuwe schijf niet indentiek was, ten tweede omdat Kari continu op mijn vingers zat te zien… 🙄

Nu ja, ik heb zojuist mijn sleutels afgegeven aan Kari, en daarmee een vier maanden lang hoofdstuk met veel pijn in het hart afgesloten…