🙁 🙁 🙁

Ik heb gisteren (Maandag) mijn afscheidsfeestje gegeven op mijn kot en ik zie er nu al zwaar tegenop om vrijdag op het vliegtuig te moeten stappen…
Ik ben eraan gewend geraakt dat ‘thuis’ Klaneettitie 1A in Kannelmäki is en niet een of ander adres in het verre België… Ik weet nu al zeker dat het vrijdag veel pijn zal doen om op het vliegtuig te stappen en de afgelopen 4 – fantastische – maanden af te moeten sluiten; de meesten zal ik waarschijnlijk nooit meer terugzien, en bij die gedachte alleen al keert mijn maag om. Maar het is ook meer dan dat: Helsinki is zo een mooie stad om in te leven dat ik mij maar moeilijk kan inbeelden even om mij even goed te voelen als ik weer ik het grijze België terug ben. Je rugzak niet langer kunnen neerzetten en deze 2 uur later weer meenemen zonder dat er aan geroerd is, geen parken op 5 minuutjes wandelen, geen groene straten en paden maar aangelegde tuinen en stoepen en hier en daar een treurig stukje groen, geen openbaar vervoer dat je dag en nacht betrouwbaar naar je bestemming kan brengen zonder er een halve dag voor te moeten uittreken… het is natuurlijk ook niet allemaal kommer en kwel.. zo zal ik weer een pintje kunnen drinken zonder 5€ kwijt te zijn, maar dat is het enige dat ik tot nog toe heb kunnen vinden om mijzelf te troosten…

Nu ja, ik zal maar even terugblikken op Juhannus, voordat ik helemaal depressief wordt…

Op Junhannus ben ik naar Seurasaari gegaan, zowat het enige dat er in Helsinki te doen was aangezien de meeste finnen de stad verlaten hadden. (Er was eigenlijk ook nog wel iets op Suomenlinna en in Kaivopuisto, maar dat was weer vroeger gedaan.) En het was koppen lopen; ik vermoed dat elke toerist uit helsinki en omstreken daar neergestreken was. Maar ja, dat kon de leute ook niet bederven. Ik had 2 gigantische cakes gebakken voor de gelegenheid.. genoeg om een gans leger een dagje mee zoet te houden. De security aan de ingang vertrouwde de plastik zak waar ze inzaten trouwens helemaal niet: ze moesten weten wat er in zat. Achteraf kwamen we te weten dat er op zoek waren naar alcohol omdat ze incidenten op het eiland wilden vermijden en de plaatstelijke horeca kon er alleen maar wel bij varen. Die gasten hadden ne keer moeten weten wat er allemaal in mijn rugzak zat 😉
Na de georganiseerde festiviteiten hebben we besloten om ons eigen privé Juhannus vuur te maken op een aangrenzend eilandje. Iets wat waarschijnlijk niet toegelaten was, maar er waren geen finnen onder ons en we wisten dus van niets 🙂 Het was trouwens in een oude ruïne om een stenen bodem, uit de weg (maar wel van ver zichtbaar) en zonder risico voor de omgeving, dus niets gevaarlijk. Uiteindelijk heeft er dan ook geen haan naar gekraaid, en dat terwijl het zeker geen klein vuurtje was! In België zou het waarschijnlijk gene waar geweest zijn.. waarom zou ik hier weg willen.. 🙁

De laatste bus uit Seurasaari naar ‘t centrum genomen en daar – nadat al de rest naar huis was gegaan – met Hubert, nen Oostenrijker, op esplanadi op zijn fins gezeten tot de zon terug boven de daken kwam. Dat was ook een ervaring: een verlaten esplanadi! Zelf geen straalbezopen finnen die op een bank of tegen een boom hun roes liggen uit te slapen. Juhannus moet dan ook de enigste dag van de zomer zijn dat je zoiets kan meemaken.
Donker was het nooit, en vermits we in helsinki geen horizon hadden, zou ik echt niet kunnen zeggen hoeland de zon effectief onder was.. donker was het nooit.

Uiteindelijk, een ervaring rijker, iets na de 5’en in bed gekropen als de zon al hoog boven de daken uitkwam.

Dan de maandag: mijn afscheidsfeestje… het einde komt véél te snel dichterbij en ik ben zeker niet den enige die zou wensen dat er nooit een einde aan moet komen. Maar uiteindelijk komt aan alle goede liedjes een eind… Ik had ongeveer 15 mensen uitgenodigd op mijn kot,vaarvan uiteindelijk ongeveer 13 man opdaagde vermoed ik. Vrienden uit Finland zelf, maar ook uit Duitsland, Oostenrijk, Nederland, Mexico, Oekraïne Turkije. Veel wijn, verse taarten en pas eindigen in de vroege morgen, een eeuwenoud, maar nog steeds even goed recept voor dit soort gelegenheden 🙂

Zo veel is er de afgelopen dagen niet gebeurd aangezien dat ik redelijk moet doorwerken aan mijn thesis momenteel, maar ik heb wel de TISI van dinsdag moeten missen. Anton, nen duitser, had een uitnodiging voor een Juhannus feest op de Duitse ambassade op dinsdag, maar vermits hij zelf ging hiken naar het noorden, heb ik die dan maar overgenomen… ge zou voor minder! Azo een deftig feestje op een ambassade met gratis eten en drinken (goeie wijn btw) naar believen (en dat in Finland) en al dat high society volk dat ge ne keer kunt bezien. ‘k moest wel een nieuwe broek gaan kopen, want op de uitnodiging stond dan wel casual kledij, maar de casual kledij van die mensen is voor mij toch iets wat minder casual. Eerst gaan shoppen dus, en achteraf gezien had het misschien niet gemoeten want er waren nog andere studenten aanwezig, en hoewel die er ook wel serieus uitstaken met hun jeans, ik had er tenminste niet alleen uitgestoken 🙂
Tarja Turunen trad er op btw… dat is de ex-zangeres van nightwish. Prachtige stem, maar haar nieuwe genre ligt mij niet zo erg… wat mij betreft had ze beter bij nightwish gebleven. Ze was trouwens beter dan hun nieuwe.
Voor de rest was dat wel een toffe aangelegenheid… iets dat de meeste mensen normaal niet te vaak in hun leven zullen meemaken, hoewel ene keer wel naar meer smaakt 😉 Ik heb er wel niet al te veel met de high class gemengd, maar die waren dan meestal ook duits of fins, niet bepaald mijn sterkste talen…

Kevin, nen amerikaan, had trouwens een secretaresse van op zijn school uitgenodigd – waarom is mijn nog altijd een raadsel – en dat was achteraf gezien niet bepaald een goed idee. Ze kon – zoals de meeste finnen trouwens – niet al te goed inschatten hoeveel ze kon drinken zonder volledig wasted te worden… het gevolg laat zich raden, toen we richting bus gingen moest ze ondersteund worden door 2 man om toch maar niet om te vallen. Tot overmaat van ramp moesten de taxi’s aan het centraal station ze dan nog niet hebben ook! Blijkbaar hadden ze schrik dat ze ging overgeven in hun auto.. dat is dan wel te begrijpen, maar hoe kom je dan ooit thuis als je te zat bent en iemand je in een taxi wil dumpen…

Ik kijk trouwens al uit naar Juhannus, het zonnewende of midzomer feest. De meeste finnen gaan dan naar hun cottages op het vaste land, en voor zij die in Helsinki vast zitten, meestal toeristen of andere buitenlanders is er het traditionele feest op Seurasaari. Ze steken er hun vuren aan en er is ook volksdans en een trouwpartij… midzomer is in Finland trouwens de meest populaire trouwdatum. En diegene die niet trouwen hebben ook zo hun plannen… het aantal geboortes 9 maanden na juhannus ligt een pak hoger dan normaal… 🙄

Woorden kunnen het niet omschrijven… ik zal het dan ook kort houden.

Dinsdag heeft een Franse erasmus studente zelfmoord gepleegd door van het dak van het appartementsgebouw naast het onze te springen.

Waarom? Niemand die het weet…

Ensanguining the skies
How heavily it dies
Into the west away;
Past touch and sight and sound,
Not further to be found,
How hopeless under ground
Falls the remorseful day.

R.I.P.

Ondertussen al wel weer een tijdje terug van mijn uitstapje naar Polen… moest er iemand die dit leest ooit op erasmus naar Finland, Estland of Polen gaan, het is niet te missen. (Meer info op: Academianavigatio) Hier is er nog een overzicht van de beste (publieke 😉 ) foto’s die genomen zijn.
Polen is een prachtig land en de mensen die ik heb leren kennen waren stuk voor stukken toffe gasten.. en maskes natuurlijk. Meer dan 75% was van het vrouwelijke geslacht… en toch is er genen ene boot gezonken!

Zot feestje met live folkband..

Het meest memorabele van de 10 dagen was toch wel een echt pools volksfeest met een poolse band die volksliedjes zong. We hadden eigenlijk puur geluk dat we werden uitgenodigd om mee te eten en dansen. (den drank moesten we wel zelf voorzien) Hoewel ik (en de meeste andere cruise deelnemers) niet echt veel van de teksten verstonden bracht dat de sfeer er toch wel goed in. Er was zelfs een beroemde pools volkszanger die daar toevallig was en een paar liedjes zong voor een publiek van nog geen 100 man!
Iets minder mijn ding was wel de Poolse wodka… dat is gewoon niet te drinken. Maar we hadden er nen goedkope en afschuwelijk zoete gevonden in de supermarkt die wel redelijk te drinken was.. zo goed zelf dat je het als water kon drinken. Maar een half uurtje later werd dan pijnlijk duidelijk dat het zeker geen water was 😉 Ik heb die nacht voor de zekerheid maar op het dek geslapen samen met een Française die duidelijk ook beter gewend was aan wijn. Voor de rest kan ik mij niet echt specifieke details voor de geest halen, maar daar zit de wodka misschien ook voor iets tussen. De foto’s spreken ook voor zich!

Ook nog heel memorabel, maar dan op een andere manier, was het bezoek aan het concentratiekamp Auswitch 1 en Auswitch Birkenau. En ook krakau en warschau zijn zeer mooie steden.
Moest het mogelijk zijn, dan zou ik volgend jaar zeker opnieuw willen meegaan, maar tja, dan zou ik al met de vlieger naar Helsinki of Talinn moeten om vandaar de bus naar Polen te nemen.. en dat in het midden van het Belgisch schooljaar. In Finland is dat zo niet direct een probleem, maar het Belgisch systeem is op dat gebied veel minder tolerant vrees ik.

En ja dan terug aankomen in Helsinki en bij het afscheid – waarschijnlijk voorgoed – met wie nog over was van de cruise kreeg ik toch wel tranen in mijn ogen.

De “thuiskomst” was al niet veel beter. De meeste erasmus studenten stonden op het punt Finland te verlaten en ik had zojuist een week vol afscheid feestjes gemist. Gelukkig blijven mijn kot genoten tot in juli of juni en ook een paar andere studenten die ik hier ken blijven nog een tijdje, maar in de buurt loopt zeker veel minder volk rond.
Ook op school, toen ik daar maandag toekwam was niemand over. Op mijn verdieping werk ik nu alleen, in principe niet zo erg, lekker rustig, maar zelf het restaurant is hier nu gesloten, en dat is wel wat ambetanter…

Godzijdank gaat TISI (Tremendously Intelligent Social Initiative) voorlopig tenminste nog door. We zijn wel een paarleden kwijt, maar er zijn genoeg finnen en een paar erasmus studenten over om het toch nog tot de zomer te kunnen doorzetten. Maar tjah, een week lang elke dag afscheid nemen weegt op het gemoed.
Nu is iedereen die niet voor eind juni vertrekt toch al wel weg denk ik, dus kunnen we nog 3 weken genieten voor de volgende afscheidsgolf…. waar ik jammer genoeg deel van zal uitmaken 🙁

Ondertussen is het hier ook wel prachtig weer. Voor ik vertrok begon de natuur pas te ontluiken, maar ondertussen is alles mooi groen en staat alles in bloem. We halen nu soms al 20 graden en hebben zelf al een ware hittegolf van 25 graden meegemaakt ❗

Ach ja, mijn ouders zijn ook nog ne keer op bezoek geweest en ze brachten een mooie voorraad Belgische bieren voor onze bier avonden mee en ook nog een paar goeie flessen wijn… véél goedkoper om dat zelf te importeren 😉 We zijn naar Talinn geweest, en dat is toch ook wel een mooie en goed bewaard gebleven oude stad. Zo een beetje vergelijkbaar met Brugge en Krakau.
Nog iets dat ons daar is overkomen en dat ik jullie zeker niet wil onthouden: We bezochten een kerktoren en moesten ticketten kopen. De vrouw aan de kassa wees naar mijn pa en vroeg ‘Is he an old man?’ 😀 Blijkbaar kregen gepensioneerden korting, maar de manier waarop ze dat vroeg was wel fantastisch! 😆

Heb al genoeg geschreven denk ik… toch geen kat die mijn berichten gans leest dus zal het hier maar bij laten.

Wel ik heb voor mijneigen een 10-daagse vakantie in Polen gepland. Eerst effe gaan zeilen en de laatste paar dagen naar Krakow. ‘t is met ESN (Erasmus Student Network) dus met mensen uit gans Europe.

Ik zal nog wel ne keer nen update posten hier, maar ‘k moet ver gaan vertrekken om den boot naar Talin te halen 🙂

… zoveel meer te doen dan thuis 😀

Maar dat zal al wel duidelijk geworden zijn aan den tijd die ik in mijn weblog steek zeker 🙄
Anyways… ‘t is ver een maand geleden dus ‘k zal maar bij de belangrijkste puntjes blijven…

Zoveel finnen ken ik hier eigenlijk nog altijd niet, de meeste zijn erasmus studenten of “buitenlanders” die hier werken. Derzitten grieken bij, italianen, een Oekraïense, paar amerikanen maar vooral spanjaarden, duitsers, fransen en natuurlijk kan ook erasmus niet zonder de hollanders… De meeste leren kennen via een clubje dat weekelijks dinsdagavond samenkomt in Bakers.. vooral buitenlanders en ‘internationally-minded fins’. ‘t success ervan ligt wel vooral aan de champagne voor 1€ per glas.. naar finse normen is dat dus zo goed als gratis. Erna met de harde kern nog om ne pizza en dan terug naar huis zwalpen… 🙂

Woensdagavond voetbal… maar dat is niet bepaald voor mij weggelegd, dus da durf ik nogal ne keer brossen. Den eerste keer da ‘k eraan mee deed – den eerste keer in 3 jaar waarschijnlijk – was ik gebroken voor de volgende 3 dagen. Na de voetbal is er soms ne wel een soort ‘bierfest’ bij nen duitser een paar verdiepen boven mij. Is wel ne keer een ontdekking… bieren uit gans europa; een aangename afwisseling voor de finse – da zijn nu niet bepaald hoogvliegers – maar de belgische zijnn toch nog de beste. Zelf den duitser had vooral belgische bieren liggen (oa een deftige voorraad Chimay).

Dan is vrijdag er de meestal nog een soort kookavond – laatste keer was het lasaigne (volledig zelfgemaakt). Ik had er een appeltaart voor gemaakt, maar vermits al die ingredienten hier een beetje anders zijn is het niet helemaal volgens plan gelopen. Ik had namelijk geen zelfrijzende bloem gevonden en had dus maar gewone gebruikt samen met bakpoeder (of toch wat ik dacht wat pakpoeder was)… wel ze rees dus bijna niet, dus he was een dunne en zware taart maar de smaak was gelukkig wel oké. ‘k ben nog altijd niet zeker waarom.. misschien dat de hoeveelheid bakpoeder hier anders is as thuis… zal ‘t nog ne keer proberen met meer en hopen dat den oven niet explodeerd 🙄

De rest van de “werkweek” is niet op voorhand bezet.. maar dat vult zichzelf meestal wel. En zo nu en dan nen avond niets te doen is zo ook wel ne keer leuk. En die clubs waar de finnen zo graag naartoe gaan zijn niet zo direct iets voor mij… om te beginnen al door de muziek die ze daar draaien.. ook nog door de prijzen voor drank. Maar ik heb den indruk dat er veel studenten zijn die er zo over denken.. kotfeestjes zijn hier vréé populair. En al dat ge moet hebben is iemand die gitaar kan spelen voor een beetje sfeer. 🙂

In ‘t weekend probeer ik meestal te gaan zwemmen, maar ik moet toegeven dat dat de laatste keer al belange niet zo goed niet meer ging als anderhalve maand geleden 🙁
Voor de rest is het meestal hetzelfde liedje als tijdens de week… ‘s avonds is er meestal wel ergens iets te doen en overdag vooral lang uitslapen en dan als er nog tijd is effe den toerist gaan uithangen in ‘t stad of ne keer in één van de vele gigantische parken gaan rondlopen, want ook hier begint de lente langzamerhand door te dringen 😀

En voor diegene die het nog niet wisten: ik ga midden mei voor een dikke week naar Estland en Polen voor een paar dagen zeilen met studenten uit gans europa en dan nog een paar dagen Krakau.